کاشیهای لعابدار دستساز سنتی: در معماری باستانی (مانند شهر ممنوعه و کاخ تابستانی)، کاشیهای لعابدار دستساز با کیفیت بالا میتوانند بین ۵۰ تا ۱۰۰ سال یا حتی بیشتر دوام بیاورند. به عنوان مثال، برخی از کاشیهای لعابدار در شهر ممنوعه در پکن، به لطف تکنیکهای پخت پیچیده و نگهداری منظم، برای قرنها دست نخورده باقی ماندهاند.
کاشیهای لعابدار با ماشین مدرن-: کاشیهای لعابدار صنعتی، با استفاده از فرآیندهای استاندارد و-مواد اولیه با کیفیت بالا، معمولاً 30 تا 70 سال عمر میکنند. کاشیهای لعابدار با کیفیت بالا (مثلاً کاشیهایی که از لعابهای وارداتی یا تکنیکهای پخت پیشرفته استفاده میکنند) میتوانند به دوام کاشیهای سنتی نزدیک شوند، در حالی که محصولات استاندارد ممکن است طول عمر کمتری داشته باشند.
کاشیهای لعاب پایین-: به دلیل کیفیت مواد خام ضعیف یا تکنیکهای پخت نامناسب، برخی از کاشیهای لعابدار ارزان قیمت ممکن است فقط ۱۰ تا ۳۰ سال عمر کنند و در معرض ترک خوردن، محو شدن، یا لایهبرداری لعاب هستند.